16. sep, 2018

First stop Singapore

Dagen werden weken en weken werden maanden. En voordat ik er erg in had, was ik een half jaar verder zonder iets geplaatst te hebben. Even tot zwijgen gebracht door een onverwachte wake-up call. Ik was zo lekker bezig met mijn eigen bedrijf, weer volop in het leven en hield het medische stukje op gepaste afstand. Daar waar ik het bij gebrek aan keuze het liefste heb. Wel aanwezig, maar onder controle.

Tot dit voorjaar bij toeval een gezwel in mijn buik werd ontdekt. Waarvan ze in eerste instantie niet wisten of het goed- of kwaadaardig zou zijn. Ik werd weer even wakker geschud. En het bleef in mijn achterhoofd zitten, hoe hard ik er ook niet aan dacht. Het zal toch niet waar zijn….?

 

Inmiddels heb ik het verlossende woord gehad dat het goedaardig is. En bleek ook afgelopen week de MRI van mijn hoofd onveranderd.  Ik moet in november nog de halfjaarlijkse post-kanker controle overleven, maar dan ben ik weer helemaal door de APK heen. Wat een last die er van mijn schouders valt!

Wakker geschud uit de dagelijkse ratrace, krijg ik opnieuw haast om te leven. Semi-impulsief boek ik tickets in de net gestarte werelddealweken van KLM voor een volgende reis naar Azië. En maken we met het hele gezin plannen. Eerste halte Singapore, catching up with my sis! Daarna vliegen we naar andere avonturen. Op reis gaan met 2 boys, is namelijk toch net anders dan hoe we het zonder kids deden. Daar waar ik het al heerlijk vind om de lokale cuisine te ontdekken, te luieren en sfeer, natuur en cultuur te proeven, moet het mijn boys niet te saai worden allemaal. Met een zwembad alleen, zijn de heren niet tevreden. En niet tevreden, betekent oorlog en geen ontspanning. En dat moeten we niet hebben natuurlijk.

 

Overmoedig zeg ik ja tegen plannen om te gaan raften door de jungle. Klim ik met mijn 44 jaar en bijbehorende lijf tussen de surfdudes samen met mijn mannen op een surfplank om de golven te gaan bedwingen (Instagram verboden, vakantieregel nummer 1) en laat ik me ook nog overhalen om in een waterpark mezelf van de meest enge glijbanen af te laten storten.

Ik stem in alles toe, in de euforie van het moment. Ik leef en dat moet gevierd worden! Niks is te gek. Carpe Diem! Of het te zijner tijd nog steeds zo’n goed plan lijkt vraag ik me af. Maar zoals ik mijn kids zelf predik: belofte maakt schuld. Dus, note to self. Punt voor het lijstje niet vergeten: checken dekking van onze reisverzekering.