14. jul, 2016

Quatorze juillet

 

14 Juli 2016. De Brexit-Brit Boris Johnson, wordt benoemd tot minister van Buitenlandse zaken. Een valpartij door in de weg staand publiek in de Tour de France, haalt de magie van 'mijn' geliefde Mont-Ventoux. Een idioot rijdt met een vrachtwagen in op publiek in Nice. En ik zit in het MS-spreekuur in het ziekenhuis. Te kijken naar de ene rolstoelafhankelijke MS-patiënt, na de andere die voorbij komt. En heb het over euthanasieverklaringen. De wereld is helemaal gek geworden...

 

De dag van de bestorming van de Bastille gevangenis in 1789, is anno 2016 ook een stormachtige dag. Het waait zo hard, dat men besluit de Mont-Ventoux te 'onthoofden'. En de finish van de etappe van de Tour de France, te verplaatsen naar het 6 kilometer lager gelegen Chalet Reynard.

It brings back memories. 2 Maanden geleden, reed ik zelf nog vanuit Bédoin naar boven. Door het bos, waar geen einde aan leek te komen. Waar ik overigens ietsiepietse langer over deed, dan de renners van vandaag. Zelfs een Froome, die zijn fiets kwijt raakte onderweg, was lopend nog sneller dan ik.

 

Maar daar ging het niet om! Het was mijn persoonlijke pelgrimage. Me, myself en die intens lelijke kale berg. In totale stilte, zo vroeg in het seizoen en vroeg in de ochtend. De herten liepen over de weg en keken me aan. Alleen met de ochtendzang van de vogels, die met hun melodie, het ritme van mijn cadans op de pedalen aangaven. Nog in onwetendheid, van de diagnose die mijn lot inmiddels bezegeld heeft. Nog in gedachten, gezond.

 

21,6 Kilometer klimmen naar de top, vanaf het pleintje in het dorp. In gevecht met mijn lijf, in gevecht met mezelf. Op zoek naar mijn grenzen en er overheen. De berg is genadeloos. Makkelijk komt niemand er vanaf, zag ik ook vandaag bij de profs.

 

Quatorze juillet... Het begin van de Franse Revolutie. Het begin van een strijd die een omwenteling betekende. 14 Juli 2016 is het vandaag. Laat ook mijn strijd niet niet voor niks zijn. En moge de storm die door mijn leven raast, weer gaan liggen. Zodat ook ik de magische berg weer opnieuw kan beklimmen. En nog een keer naar de hemel kan fietsen, op de top van deze stormachtige berg.