3. jun, 2016

Dichter bij de hemel, had ik niet kunnen komen

 

Het is the day after. Een dag waarop alle indrukken, emoties en fysieke inspanning, nog eens de revue passeren. Meedoen aan Alpe d'HuZes, een belevenis moeilijk uit te drukken in woorden. Een dag met een lach en een traan. Een dag waarop leven en dood, hand in hand gaan. In de ene bocht staat afscheid, verdriet en verlies centraal. Branden er kaarsjes met foto's en teksten voor overleden dierbaren en hangen er spandoeken op. Het gemis is er tastbaar, het verdriet ook. En in de andere bocht, wordt het leven maximaal gevierd! Word je meegezogen in het feest dat er gaande is. Muziek, dansen, zingen, vreugde.

 

Huilende mensen, lachende mensen. Verdriet, blijdschap, hoop, vreugde, wanhoop, verlies, gemis, koestering. Uit de meest onverwachte hoeken een gebaar van troost, als je het nodig hebt. Samen, allen voor hetzelfde doel. Maar ook verenigd door begrip en compassie. De saamhorigheid is onvoorstelbaar groot

1 Doel en 1 strijd. Samen met duizenden anderen, in het donker om 4.30 de berg op. Het aanblik van vele fietslampjes, die als een slinger de weg naar boven verlichten. Zoveel mensen, maar in totale stilte verenigd. Alleen het geratel van het terugschakelen hoorbaar. Iedereen met zijn eigen gedachten. Kippenvel...

 

De kou en regen maken het extra zwaar en zijn slopend. Menigeen raakt onderkoeld. Volledig verzuurd en gebroken, kom ik de vierde keer boven. Niet meer in staat om mezelf op temperatuur te krijgen. Verkleumd, doorweekt, uitgeput en geëmotioneerd. Het is op, een vijfde keer zit er echt niet meer in.

Maar ik voel me voldaan! Ik heb het leven maximaal gevierd. Met passie de dag beleefd. Heb mezelf overgegeven aan de dag en me laten meevoeren. Geraakt door vele bijzondere, lieve en mooie mensen. Op terloopse momenten, zittend op een muurtje in een bocht, met uitzicht over de bergen. On-uit-wisbare herinneringen opgedaan. Ondanks de kou, was de warme deken van Alpe d'HuZes ontroerend en hartverwarmend. Ik had het voor geen goud willen missen! Het was onvergetelijk.... Dichter bij de hemel, had ik die dag niet kunnen komen.