7. mei, 2016

De droom die Côte d'Azur heet

Het zijn de laatste zorgeloze dagen van onze vakantie. Waarin fietsen, wordt afgewisseld met lome strandmiddagen. Genieten, van Provençaalse dorpjes waar ik doorheen rijd. De betoverende geur van bloeiende Mimosa en Jasmijn. De typisch mediterrane Pijnbomen met hun schaduwdaken van naalden. Wijnranken die het zoveelste wijndomein aankondigen. De zon, die heerlijke zon aan de diepblauwe hemel, die als een warme gloed mijn huid streelt. Het achterland van de Côte d'Azur is een oase van rust, vergeleken met de levendige kust. De slingerende weggetjes, zijn voor mij alleen.

 

Het is de ideale omgeving voor de laatste voorbereidingen op Alpe d'Huzes. Voor een ritje met 1600 hoogtemeters, draaien we onze hand inmiddels niet meer om. In 1 week Côte d'Azur, heb ik meer geklommen dan heel vorig jaar bij elkaar. En in tegenstelling tot de Limburgse heuvels waar we wonen, is het hier mogelijk om dat vele kilometers achter elkaar te doen. Hetgeen na het beklimmen van de Mont Ventoux vorige week, alleen maar meevalt. Aangezien het stijgingspercentage gemiddeld zo'n 7% is, met af en toe een uitschieter. Waardoor het afzien beperkt blijft en het vooral genieten is.

 

's Middags liggen we op het strand, aan een turquois blauwe zee. Waar onze boys, zich vermaken met andere kinderen. Vissen, zwemmen, kuilen graven. Kuilen zo diep, dat de gendarmerie de volgende dag op het strand komt vragen wie dat gedaan heeft..? Not amused, dat ze 's nachts om 3.00 de kuil dicht hebben kunnen gooien, omdat de strandveger er niet overheen kon. Berispt worden vanwege het graven van een kuil op het strand. Dat kan alleen maar aan de Cote d'Azur.

 

Uitgebreide lunches, aan een lange tafel met bekenden die er ook zijn. Rozig van rosé, zon en zorgeloosheid. Gezelligheid, ver van huis en ver van alle stress. Het zijn de laatste dagen. Maandagochtend is het back to reality en zit ik in het ziekenhuis. Krijg ik de uitslag van vele onderzoeken. Geen idee wat me te wachten staat. Maar tot die tijd, vergeet ik nog even. En geniet ik met volle teugen, van de droom die Cote d'Azur heet.