5. mei, 2016

Gekleurd, door de tijd die stil lijkt te staan

Aan de voet van de Mont Ventoux, zaten we samen met andere gasten aan een lange tafel. In een grote woon-leef keuken, van een Chambre d'Hôtes. In een typisch, Frans, kneuterig dorpje net buiten Bédoin, met uitzicht over wijnranken en aan de voet van de berg. Waar gesprekken in rap Frans verliepen en de ene gast nog karakteristieker was dan de andere. Met onze gastvrouw als verbindend element, tussen dit bijeengeraapte stel.

 

Er was het Franse koppel, fervente wandelaars. Na het ontbijt vertrokken ze met een, door onze gastvrouw bereid, lunchpakket. Om de hele dag op pad te zijn en daarna een restaurant op te zoeken voor een goed diner. Een ouder stel uit Brussel, genoot er van de omgeving. Met hun hondje, waarmee ik haar 's ochtends vroeg door de tuin zag struinen. Ze deed me denken aan de jaren 70. Sluik haar, met schuifspeldjes opzij geschoven, een Nana Mouskouri bril en een bloemetjes rok met een gehaakt vestje erboven. Ze waren met Kerst in Maastricht geweest, onze woonplaats. Over het levende standbeeld die in de stad stond, raakte ze niet uitgepraat. Alsof ze nog nooit zoiets gezien had. En dan had je ons. Hollie's die in de voorbereiding naar Alpe d'HuZes, de Ventoux op wilden fietsen.

 

'Wat een gek hotel', zeiden onze kinderen. Niet gewend aan het concept B&B. Maar ook zij, voelden zich al snel thuis. En renden rond door de grote tuin met uitzicht over de Provençaalse heuvels. Terwijl wij op het terras voor onze kamer, ons verlekkerden aan een rosé, gemaakt door een lokale wijnboer. De tijd leek er al lang geleden tot stilstand te zijn gekomen. Het leven, leek er tijdloos. Met als enige verwijzing naar 2016, de aankondiging dat het circus van de Tour de France die het dorp 14 Juli aan zal doen.

 

Inmiddels 200 kilometer verder aan de Cote d'Azur, lijkt het wel een andere wereld. Een droom, een hele mooie weliswaar. En is ons avontuur van het beklimmen van de Ventoux, nu al een onuitwisbare herinnering. Gekleurd door een vleugje magie, van tijdloosheid. Gekleurd, door de tijd die er stil lijkt te staan.