26. apr, 2016

To conquer oneself, is the noblest of all victories

Ik ben het afgelopen jaar een stuk wijzer geworden. Vooral over moi. Daar waar ik dacht met een opleiding, me op anderen te kunnen gaan richten, werd het vooral inzicht in mezelf. Naarmate de maanden verstreken, gingen we steeds verder naar binnen. Van mijn gedrag in interactie met anderen, naar mijn diepste drijfveren. Van je handelen, naar hetgeen waar je het allemaal voor doet.

 

En wat heeft me dat een hoop tranen gekost! Om te ontdekken dat de overtuiging die me het meeste drijft, tevens mijn kwetsbaarste punt is. Dat alle vreugde, maar vooral het vele verdriet van de afgelopen jaren, eigenlijk neerkomen op hetzelfde thema. Het verlangen naar het hebben van betekenis, de behoefte ertoe te mogen doen. Tot op puur existentieel niveau, de behoefte er te mogen zijn.

 

Een onderwerp waar anderen me intens mee hebben gekwetst. Verscheurd door verdriet zo hevig, dat ik zelf niet begreep waarom ik zo vreselijk diep geraakt werd..? Het inzicht dat verstoting en afwijzing, de angst raakt, er niet te mogen zijn, er niet toe te doen, was zo'n in en in triest besef. Zeker na alles wat ik gegeven heb.

Maar tevens een thema, dat mijn grootste drijfveer is om door te gaan! Niet op te geven, op momenten dat ik rock bottum zit. Zoals tijdens mijn periode van kanker en ik gevangen zat in een ziek lichaam dat niet meer kon. Opgeven verleidelijk was, maar ik vasthield aan de gedachte, dat mijn dierbaren me lief hadden. En ik nog een rol te vervullen had voor hen. Als partner, als zus, als dochter, als mama.

 

Het hebben van betekenis voor een ander... Het is de reden dat ik psychologie ben gaan studeren en de reden dat ik deelneem aan Alpe d'HuZes. Het is waarom ik aan een coachingsopleiding begonnen ben en de motivator voor vele andere keuzes in mijn leven. Het is echter ook mijn grootste overdrachtsthema en valkuil. Want als een 'slachtoffer' zich aandient, is de verleiding in mijn geliefde 'reddersrol' te kruipen groot. Juist vanuit mijn behoefte iets voor iemand te kunnen betekenen, loert het gevaar van de dramadriehoek.

Kortom, geen makkelijk jaar gehad! Ik ben diep door het stof gegaan en heb mezelf daarbij niet gespaard. Maar zoals Plato al zei: 'For a man to conquer oneself, is the first and noblest of all victories'. En een diploma is leuk, maar deze overwinning neemt niemand me meer af.