25. mrt, 2016

Het hart kent geen rimpels

 

Samen met de arts en een verpleegkundige, zit ik in de gedragsvisite op de psychogeriatrische afdeling. We stemmen af over cliënten met gedrags- en of stemmingsproblemen, evalueren  lopende omgangsadviezen en bepalen beleid.

 

Vandaag zitten er zelfs 2 medewerkers bij. In verhitte toestand, want het probleem is groot! Het steekt zelfs heel de afdeling aan.

Het betreft een mannelijke bewoner, die samen met een andere cliënt voor nogal wat ophef zorgt. Samen zoenen ze heel wat af in hoekjes en andere plaatsen, waar ze denken niet gezien te worden. En het 'paar' is al meerdere keren bloot betrapt, terwijl ze 'ondeugdelijke handelingen' bij elkaar aan het verrichten waren. De verpleegkundige vertelt dat ze de families al ingelicht heeft. De zonen van meneer zijn van mening, dat vader maar een pilletje moet krijgen om de rem te zetten op zijn behoeften.

 

De arts en ik kijken elkaar aan. 'Wat is precies het probleem..?', vraag ik. 'Gebeurt er iets tegen de wil van 1 van beiden..? Wordt er iemand door benadeeld..? Is het ongelijkwaardig..?' Dat blijkt allemaal niet aan de orde te zijn. Het maakt beiden blij, er geen geen partners bij betrokken en mevrouw kan zelfs zeer jaloers reageren naar de zorg toe en hen toebijten dat ze 'van haar man af moeten blijven'.

'Voor wie is het dan een probleem..?' Vraag ik. ' Verbaasde gezichten kijken me aan.

 

Seksualiteit in het verpleeghuis. Het blijft een taboe. Voor zorg, voor familie, voor de meeste betrokkenen. Zodra je wordt opgenomen in een zorginstelling, laat je met je huis, kennelijk ook je behoeftes achter. Je mag lief, aardig, leuk en kwetsbaar zijn, maar geen seks hebben, is de opvatting. Behoefte aan seksualiteit wordt ervaren als abnormaal gedrag, in de meeste zorginstellingen voor ouderen.  Heel eerlijk, word je zelf vrolijk van die gedachte..?

 

Als ik naar buiten loop, komen de lovebirds net de kamer van mevrouw uit. Giegelend en met blosjes op haar wangen, heeft ze alleen oog voor haar mannelijke medebewoner. Haar 'vriend' pakt teder haar had vast en hand in hand komen ze mijn richting uit. Zich beiden niet realiserend, dat ze haar truitje achterstevoren aan heeft. En haar kapsel wilder zit, dan het normaal gesproken zo nette model. Ze straalt...een brede glimlach licht haar  hele gezicht op. Pas als ze me passeren, zien ze me. Zo intens gaan ze in elkaar op. Vriendelijk word ik begroet. Ik glimlach terug, ontroerd te zien hoe gelukkig beiden lijken. Een man en vrouw die geen geschiedenis samen delen, alleen het hier en nu is wat hen verbindt. Ik vervolg mijn weg. Het hart kent geen rimpels. Gelukkig maar.