31. dec, 2015

Quality time

Er zijn een heleboel activiteiten, die heel leuk zijn om samen met mijn Lief te doen en waar we ook heel goed in zijn. Zoals uit eten gaan, wijntjes drinken, genieten van het bourgondische leven. En ook vakanties zijn meestal heel gezellig! We houden van dezelfde bestemmingen en we hebben eigenlijk nooit discussie over hoe we de vakantiedagen invullen. Het gaat allemaal vanzelf.

 

Samen fietsen is echter een iets grotere uitdaging... De insteek van mijn Lief, verschilt ietsiepietsie van die van mij. Daar waar ik ga voor het gezellig samen buiten genieten van de omgeving, wil Lief gaan tot het naadje van de kous. Geen geklets of gezwets, maar doorrijden! Niet genieten, maar afzien. Geen koffie op het terras, maar al rijdend sportdrank lurken uit een bidon.

 

Verschillen die in het verleden wel eens voor wat lichte spanningen zorgde op de fiets. Zachtjes uitgedrukt. Maar goed, we nemen samen deel aan Alpe d'HuZes 2016. En daarvoor moet flink getraind worden. Waar best wat uren in gaan zitten. Dus toen de gelegenheid zich voordeed om samen te gaan fietsen en we op deze manier quality time samen door konden brengen, hebben we weer eens een poging gewaagd. In het kader van wie niet waagt, wie niet wint.

 

Vastbesloten er een succes van te maken, deed ik mijn uiterste best! Ik reed veel harder dan ik normaal gesproken doe. Waardoor het in plaats van de voorgeschreven duurtraining, het voor mij een intensieve interval training werd. Werkte onderweg al hijgend een klef plat gezweet boterhammetje naar binnen. Niet weg te krijgen, maar je moet iets overhebben voor het goede doel. In plaats van het enorme stuk vlaai, waar ik normaal gesproken de voorkeur aan geef.

 

Mescherberg, Wolfsberg, de Planck, de Loorberg....De lange versie van de Camerig..? Tuurlijk schatje, geen probleem! Oh en je zou ook nog de Eyserbosweg en de Fromberg willen op fietsen? Uiteraard. Maartje fietst zonder te klagen vrolijk mee! Nou ja, dat vrolijke was wel wat tanende. Inmiddels door de kleffe boterhammetjes en sportdrank heen. En daarmee ook door mijn energie.

 

Voorzichtig gooide ik een balletje op...'Zullen we in Valkenburg even koffie drinken?' Maar mijn Lief was onverbiddelijk. En dus zwoegde ik ook de Cauberg nog omhoog. Om volledig kapot thuis aan te komen. Ik had mijn best gedaan....Waar mijn Lief onze 'quality time' afsloot met de legendarische woorden: 'Nou dit was toch niet echt een inspanning, ben niet eens uit mijn herstelzone gekomen. Moet ik 1 deze dagen toch nog over doen.' Zucht.....mannen!