25. nov, 2015

De twighlight zone tussen ziekte en gezondheid

Het is dinsdagochtend 6.15 en nog aardedonker. In de stad is het nog rustig, maar in de heuvels net buiten Maastricht, volstrekt uitgestorven. Er is geen verlichting en zelfs de maan is verscholen achter een dik wolkendek. Ik word omhuld door duisternis en intense kou. Mijn ademdampen vormen de enige beweging, in een verder allesomvattende stilte. Waar mijn 'feestverlichting' het pad verlicht en me de weg wijst, onder begeleiding van het ritme van mijn voetstappen. Een fluoriserend vest met ledlichtjes en een hoofdlamp, maken dat ik als een bewegende Kerstverlichting de velden versier.

 

Liever had ik nog in mijn warme bed gelegen, maar het is mijn laatste kans om te gaan hardlopen, voordat de verplichte 48 uur rust ingaat. Voorafgaand aan het sportmedisch onderzoek, ter voorbereiding op Alpe d'HuZes. En daarbij, moet ik nodig wat stress kwijt.

 

Ons trainingsschema, schrijft de komende maanden vooral D1 en D2 trainingen voor. Maar ik krijg mijn hartslag niet laag genoeg, zit te vol met adrenaline en besluit er dan ook maar een D3 loop van te maken (sorry Martin..). Terwijl ik mezelf laat gaan, dwalen mijn gedachten af naar de spanningen van de afgelopen dagen. Dagen van uitersten, heen en weer geslingerd tussen vreugde en verdriet, hoop en vrees, verleden en toekomst. Bezig zijn met het leven, in de vorm van Alpe d'Huzes, in schril contrast met de stress rondom ziekte. Uitslagen van controles, zoals die van de MRI maandag. In the twighlight zone tussen ziekte en gezondheid.

 

'De tumor in uw hoofd, is niet gegroeid', zei de neuroloog. Maar voor de uitvalsverschijnselen in mijn rechter arm en been, heeft ze geen verklaring. Ze wil opnieuw met de radioloog naar de beelden kijken en in het team bespreken, of verder onderzoek noodzakelijk is.

 

Ik verlaat het ziekenhuis met een nieuwe afspraak en mixed feelings. Vast tussen hoop en vrees, verleden en toekomst. In het schemergebied tussen ziekte en gezondheid. Opnieuw in afwachting, terwijl de klok langzaam verder tikt.