21. nov, 2015

Opgeven is geen optie

 

Nog een beetje onwennig, zitten we bij elkaar. Allemaal heel verschillend, maar 'samen' voor hetzelfde doel: Alpe d'HuZes 2016... Ieder met eigen motieven, ieder vanuit een ander verhaal.

Het is woensdagavond en we zijn bijeen om het verhaal van Martin te horen. Een sportman en bioloog, maar vooral een ervaringsdeskundige. Zelf zeven keer achter elkaar de berg omhoog gereden. En vanavond vertelt hij ons over wat we van deelname kunnen verwachten en wat onze voorbereiding in zal gaan houden.

Naarmate de avond vordert, hangen we steeds meer aan zijn lippen. Daar waar de grappen eerst nog over tafel vlogen, verstillen deze evenredig met zijn woorden. En luisteren we ademloos naar zijn verhaal.

 

Hij bereidt ons voor.... Niet alleen wat betreft het trainen in D1 en D2, zodat je lichaam leert zo lang mogelijk in deze 'duurstand' te blijven. Maar hij maakt ons ook wegwijs in de wereld van sponsoring, glycogeen, D3 en urenlange saaie duurtrainingen. Maakt hij ons bewust van commitment die we met de inschrijving hebben gedaan, om de komende 6 maanden ons leven volledig in het teken te stellen van dit doel. Vrijwillig, betekent zeker niet vrijblijvend.

 

Maar boven alles, bereidt hij ons voor op de emotionele impact. Zo vertelt hij hoe bij zijn buren op de camping, 2 dagen voor D-Day, hun teamlid overleed. En hoe zijn vrienden, zijn lege fiets meenamen de berg op. Niet 1 keer, maar 6 keer! Voor hun vriend, voor zichzelf, voor de strijd tegen deze afschuwelijk oneerlijke ziekte. Gebroederlijk, maar vooral samen... Terwijl de 14 kilometer lange weg naar boven, verlicht werd door duizenden kaarsjes. Allen voorzien van een boodschap, duizenden verhalen zoals deze. Kippenvel krijg ik ervan.

 

Er ontstaat iets deze avond... Een gevoel, moeilijk in woorden uit te drukken. Het begint te kriebelen en een vlam wordt ontstoken. Geïnspireerd, gemotiveerd, maar vooral 'samen', gaan we naar een deelnemers bijeenkomst. Het is zaterdag, en onchristelijk vroeg. Maar de stemming zit er in! We wonen lezingen bij over sponsoring, passen fietskleding, worden ingewijd in de wereld die Alpe d'HuZes heet. En ook al boezemen me de verhalen over 'de muur' die je voor je ziet, angst in, begrijp ik het ineens. Het motto van Alpe d'HuZes, waar ik eerder mijn vraagtekens bij zette: Opgeven is geen optie...

 

Vrees of niet, ik voel me bevoorrecht deel uit te maken van dit avontuur. Bij te kunnen en mogen dragen, aan dit mooie doel. Opgeven is geen optie... Yes indeed!