1. nov, 2015

De VO2max test

Om deel te mogen nemen aan Alpe d’HuZes, is een sportmedische keuring verplicht. Lengte, gewicht, vetpercentage, hartfilmpje, inspanningstest, orthopedisch onderzoek, het komt allemaal aan bod. Pas als je door de keuring komt, mag je de berg op. Een soort APK, voor alle gekken die zo nodig 6 keer een berg op willen fietsen. Veelal met hun krakkemikkige post-kanker lijf. Zoals ik.

 

‘Als je dan toch gaat, laat dan gelijk een VO2max test doen’, adviseert mijn zwager. Zelf 2 marathons op zijn naam, in tijden waarvan ik alleen maar kan dromen. De VO2 max test, is een methode een indicatie te krijgen van iemands conditie. En bepaalt hoeveel zuurstof iemand tijdens maximale inspanning, kan benutten. Hoe hoger dit getal, hoe beter de zuurstofvoorziening naar de spieren. Hoe beter de zuurstofvoorziening, hoe lager het energieverbruik en daarmee hoe efficiënter de sporter beweegt.

 

Met dit onderzoek, krijg je een beeld van je eigen optimale trainingszones. Zones waarbinnen je hartslag moet blijven, afhankelijk van het soort training dat je wilt doen. Hij legt uit dat je pas sprongen vooruit gaat maken, wanneer je je hier op gaat richten, in plaats van op tijd te lopen. Wanneer je in de juiste ‘hartslagzone’ blijft lopen en daarbinnen je afstanden vergroot, ga je uiteindelijk steeds sneller lopen, met dezelfde hartslag. En dus met minder effort, meer kan bereiken.

 

Dat klinkt aantrekkelijk! Mits die vlieger voor mij ook opgaat. Want waar mijn Lief deze week zo lekker ging, dat hij maar gelijk een halve marathon rende (!), heb ik na 2 jaar zwoegen aanzienlijk minder resultaat. En dat terwijl hij pas een paar maanden geleden is begonnen met hardlopen… Verschil moet er zijn, maar eerlijk is het niet.

 

Een uitgebreid medisch sportonderzoek… Laat maar komen! Want hoe komt het dat mijn lichaam minder belastbaar lijkt, dan dat van anderen? Waarom loop ik letterlijk steeds tegen plafonds aan..? Waarom krijg ik steeds blessures? Waarom ervaar ik hypo’s tijdens duursport? Hoe kan het dat mijn hartslag tussen de 115 en 120 blijft, waar die van mijn Lief rond de 145 zit? En dat terwijl we 13 kilometer lang samen rennen, in hetzelfde tempo..?

 

Over 2 weken is de Zeven Heuvelenloop. Vorig jaar heb ik door een blessure verstek moeten laten gaan, nu moet en zal ik hem uitlopen. Ook al is mijn vorm van de dag niet optimaal, finishen zal ik!! Al moet ik er kruipend overheen..

 

En het volgende doel daarna: een halve marathon! Al moet ik nog wel een startbewijs zien te bemachtigen voor de Venloop waar ik graag aan deel wil nemen. Met inschrijven was ik te laat, me er niet van bewust dat 25000 andere mensen dit net zo graag willen. Een halve marathon…Nu nog 6 kilometer te ver, maar na die VO2 test, komt het vast allemaal goed. En zo niet, dan in is het in ieder geval anoniem. Onder de naam van iemand anders. Wat niet weet, wat niet deert. En tussen die 24999 andere mensen, val ik in ieder geval niet op.