23. sep, 2015

Back to school!

Het is zover. Deze week ga ik de collegebanken weer in. De boeken zijn binnen, de eerste lesdag voorbereid, heb zelfs weer een studentnummer! De laatste keer dat ik die had, was 15 jaar geleden..

 

Inmiddels ben ik wat grijze haren, rimpels en slapper vel rijker. Maar mijn brein is ook 15 jaar ouder en heeft het de afgelopen jaren behoorlijk te lijden gehad. Vitamine B tekorten, schildklierhormoon tekorten, een hoeveelheid radioactiviteit waar je een stad mee kan verlichten en niet te vergeten al die glazen wijn, waarmee ik mijn ellende bij tijd en wijlen heb proberen te vergeten;) Helemaal zeker van succes, ben ik dan ook niet.

 

Maar of het studeren me nu gemakkelijk af zal gaan, of niet. Ik heb er zin in! En kijk uit naar de eerste opleidingsdag, de eerste simulatie cliënten, supervisie, intervisie en alles wat er nog meer bij komt kijken. Ik stap uit mijn comfortzone en spring in het diepe! Of beter gezegd, in de breedte. Want in plaats van dat ik de diepte van mijn vakgebied in ga, ga ik het in de breedte zoeken. Van de pathologie en de disfunctionerende mens, naar het normale functioneren. Met alle levensvragen die daarbij komen kijken. Wie ben ik..? Waar wil ik naartoe..? Doe ik nu wat me gelukkig maakt..? Zit ik in mijn werk op mijn plek..? Moet ik mijn leven niet anders inrichten..?

 

Van de hulpvraag, naar een coachdoel. Van behandeling, naar het snijvlak tussen counseling en therapie. Van psychologie waarbij ziekte wordt benadrukt, naar het op methodische wijze coachen/ counselen van een client of team. In veranderen wat belemmert en versterken wat stimuleert. Ik ga me richten op het welzijn van de mens, de heelheid, iemands kracht en potentie , de persoonlijke en professionele ontwikkeling.

 

Ik ga starten! Met de opleiding tot Senior Practioner Coach/ Counseler. En voel me nog volstrekt bewust onbekwaam.