3. sep, 2015

Back to normal

De scholen zijn weer begonnen. En met het openen van hun deuren, komen we langzaam weer in het normale ritme. Back to normal. Het werd tijd.

 

Onze boys, inmiddels wel weer toe aan wat regelmaat en structuur, begonnen wat verveeld te raken. En die verveling, werd op elkaar afgereageerd. Lees: ze konden niet van elkaar afblijven. En dat niet op een leuke manier;) Tel daar de spanning voor het nieuwe schooljaar bij op en je hebt een oorlogssituatie. Waarbij ik als onderhandelaar, wapenstilstand na wapenstilstand gesloten heb. Maar het vredesverdrag was nooit van lange duur, waarna de oorlogsgeluiden weer in volle hevigheid losbarstte. Het was afzien. En aftellen, tot maandag 31 augustus.

 

De schooltassen heb ik nog eens goed uitgemest, al het ondefinieerbare wat er nog in zat, eruit gehaald. Na vele winkels afgestruind te hebben, hebben de heren een etui uitgezocht. Evenals een gum, nieuwe stiften en een lineaal. Nooit geweten, dat een lineaal aan zoveel eisen moet voldoen. 'Neehee mam, die kan breken, is te lang, te kort, heeft de verkeerde kleur...' Na een heleboel winkels gehad te hebben, zijn we bij de Action geslaagd. Een winkel die om de hoek ligt, ik had mezelf een hele zoektocht kunnen besparen. 0,59 Cent kostte het ding. Aan benzine heb ik zeker het 10-voudige uitgegeven.

 

Het opstarten is weer even wennen. Manlief dacht dat we het wel zonder wekker afkonden. Uitgerust dat we na drie weken werken sinds onze vakantie, uiteraard nog zijn;) Waardoor ik met mijn wakker geschrokken slaapdronken hoofd, mezelf in de versnelling moest zien te krijgen. Evenals de rest van het gezin.

 

Normaal gesproken worden we langzaam voorbereid op het opstaan, met een wake-up light. Die je met een nagebootste zonsopkomst, langzaam wakker maakt en voorbereidt op het opstaan. Maar deze keer, was er niks geleidelijks aan. Cold turkey het nieuwe schooljaar in. Oef..

 

Met de jongste al gelijk discussie over zijn outfit. 'Mahamm, ik wil niet die broek, ik wil een fijne!'. Daar bedoelt hij een jogging geval mee, bij voorkeur de meest afgedragen en oudste. Leuk voor op de camping, maar iets minder geschikt voor school. 'Ik wil niet dat shirt en niet die sokken!' Zucht..., pick your battle Maartje. 'Oké jij mag dat shirt, maar dan doe je wel die broek aan'. Uitdaging 1 overleefd, de onderhandelingen zijn weer begonnen.

 

Stapels boterhammen gesmeerd, trommeltjes klaar. Maagjes gevuld, tijd om te gaan. Pfff tegen de tijd dat ze in hun nieuwe klas zitten, ben ik zelf weer toe aan vakantie;)

Ook na schooltijd proberen we het dagelijkse ritme weer op te pakken. Terwijl Jongste vertelt dat hij het woord 'naam' geleerd heeft, is het voor Oudste tijd om te lezen. Een noodzaak gezien zijn dyslexie, waardoor hij nu eenmaal meer leeskilometers moet maken dan andere kinderen. Maar daar heeft meneer, zoals gebruikelijk, geen zin in. En ziet hij de noodzaak niet van in. 'Ik heb vandaag al zo hard gewerkt, dat ik wel toe ben aan wat rust', zegt hij. En de onderhandelingen zijn weer begonnen. Ja hoor...we zijn weer back to normal.