18. aug, 2015

Omdenken

 

Als ik mijn leven tot nu toe op een rijtje zet, kan ik stellen dat dit zeker niet geheel zonder strubbelingen verlopen is.

Als kind was ik slechthorend en droeg ik daarnaast ook nog eens een bril. Was ik een laatbloeier, verre van populair, voornamelijk stilletjes op de achtergrond aanwezig en werden mijn kwaliteiten structureel onderschat. In mijn studententijd, verliep mijn leven gelukkig een stuk beter. Maar mijn eerste grote liefde, ging er na 5 jaar op lullige wijze met iemand anders vandoor en brak daarbij mijn hart (zie blog foute mannen). Tel daar wat misgelopen opleidingskansen, het op de 1 of andere manier altijd weten te belanden op de allermoeilijkste weg en het krijgen van kanker in de bloei van mijn leven, bij op... En dan mag ik, vind ik persoonlijk, best spreken van een hobbelig pad.

Maar hè, ik kijk vooral naar waar ik wel mee gezegend ben! En prijs mezelf iedere dag gelukkig met mijn liefhebbende echtgenoot en onze prachtige kids.

 

Om alles wat me overkomt te relativeren, maak ik er graag een sport van dingen 'om te denken'. Voor degenen die het niet kennen: Omdenken is denken in termen van kansen en niet van problemen. Het is een denktechniek, om problemen te transformeren in mogelijkheden.

Dus....als je ergens komt waar je niemand kent, dan zijn dat allemaal nieuwe vrienden die je nog niet ontmoet hebt. En als je iets kwijt bent, heb je gewoon nog niet gezocht op de plek waar het ligt! En vanuit die denkwijze, is leeftijd volstrekt onbelangrijk, tenzij je bijvoorbeeld een kaas bent (bron: omdenken.nl)

 

Omdenkende....

Waren de 12 uur dat ik deze vakantie opgesloten in een vliegtuig zat met mijn eerste liefde, die ik 16 jaar niet gezien had (zie blog Foute mannen), dus geen bad luck maar een uitgelezen kans!

Moet ik de kanker die ik heb gekregen, niet als tegenslag zien, maar als mogelijkheid de tijd die me gegund is, nog bewuster te beleven.

Is dat ik sinds mijn ziek zijn, weinig energie heb, een stimulans nog bewuster om te gaan met de energie die ik wel heb.

Maakt alles dat in mijn leven niet verloopt, zoals ik dat graag zou willen, duidelijk wat ik vooral niet wil en daarmee juist ook wat ik wel wil.

Maken de mensen die gemeen tegen me doen, me alleen maar duidelijk dat ik hen beter kan mijden.

Heb ik zoveel geleerd van mijn fouten, dat ik overweeg er nog een paar te maken.

Conclusie van dit alles: Het is niet wat je doet, maar hoe je het doet. Niet wat je ziet, maar hoe je het bekijkt. Niet hoe je leven is, maar hoe je het leeft. (bron: @Filosoof)

 Als dat geen omdenken is....