5. aug, 2015

Sunrise

Met de klanken van Coldplay in mijn oren, ren ik een van de mooiste zonsopgangen die ik ooit gezien heb, tegemoet. Ik ben vroeg opgestaan, voor een early morning run langs de kust.

De zon rijst zich als een enorme vuurbal op uit zee, haar warmte zorgend voor een vurige gloed. Het is 6.30, maar de temperatuur loopt nu al snel op. Op een paar Westerse gekken zoals ik na, zijn het vooral de locals die op dit tijdstip het straatbeeld in deze toeristische enclave bepalen. Ze brengen een offertje, om de boze geesten goed te stemmen. Een mandje van bananenblad, met bloemen, wierook en wat eten er in. De geur van wierook en kruiden, vermengt zich met de zoete lucht van de Frangipani bloemenzee boven mijn hoofd. De voor Bali zo kenmerkende witte bloemetjes. 'Selamat pagi!', klinkt het regelmatig vriendelijk. Goedemorgen.

 

Het zijn onze laatste dagen op Bali. En ik laat alle indrukken de revue passeren, in een poging het overweldigende ervan te bevatten. De puurheid van het Noorden, de mystiek van de omgeving in Ubud, het toeristische van het Zuiden.

Bali. Waar schoonheid van ongekende grootsheid, hand in hand gaat met de grootste kitsch. Eenvoud, samen met veelvoud. De schoonheid van minimalisme, in harmonie met overkill en -teveel van alles-. Prachtige objecten, versus prullaria van 13 in een dozijn. De winkeltjes gebroederlijk naast elkaar, het straatbeeld met beiden verweven. Het eiland waar de mensen hun natuur eren, maar waar je struikelt over de rotzooi op straat. Waar je overspoeld wordt door alle geuren, kleuren, geluiden en smaken, maar je in alle overweldigende veelvoud ook weer geraakt kan worden door een enkel klein detail. Eenvoud hand in hand met veelvoud.

 

Bali. You either love it or hate it, there's nothing in between. Zoals altijd, is mijn tijd hier voorbij gevlogen. En wil ik nog niet gaan. Wil ik geen afscheid nemen. Deze keer niet alleen van het eiland, maar ook opnieuw van mijn zusje en haar gezin. Die uit zullen stappen, waar wij verder moeten gaan. Terug naar huis, back to reality. Ik moet afscheid nemen, van de droom die Bali heet.