26. jul, 2015

De droom die Bali heet

Ik zie beelden van een zomerstorm in Nederland en een Boeing 777 van KLM, die de grootste moeite heeft veilig te landen in windkracht 10. Zomer in Nederland, maar het lijkt wel herfst! Ik zit ruim 13000 km verder en waar Nederland de nacht ingaat, begint hier alweer een nieuwe dag. Op het terras onder de grote veranda, luisterend naar hanen uit de lokale gemeenschap die de dag inluiden. Tropische vogels zingen hun ochtendlied en af en toe hoor ik het lage geronk van een brommertje dat langs rijdt. De typische geur van vuurtjes gemaakt van kokosnootschillen, dringt mijn neus binnen en op de achtergrond hoor ik het rustige ritme van de zee. Waar dolfijnen langs komen zwemmen, op jacht naar hun ontbijt.

 

We zijn op Bali in het Noorden, in een prachtige villa aan zee. Waar geen stormen huishouden, maar de luchten diep blauw zijn en de zon hoog aan de hemel staat. Brandend, maar verzacht door een warme passaatwind die mijn huid streelt. Mooier dan dit, wordt het niet. It doesn't get any better..

 

Hier komen, was nog even een dingetje. De luchthaven van Denpasar als Russische roulette open en dicht. Een aswolk van een vulkaan op Java, gooit al weken letterlijk roet in het eten van vele vakantiegangers. Onze vlucht werd aanvankelijk geannuleerd, zo werd ons verteld bij aankomst op de luchthaven in Singapore. Maar werd uiteindelijk toch ingecheckt, omdat de verwachting was dat de wind zou draaien en de luchthaven weer open zou gaan. Fingers crossed.

Met vertraging konden we uiteindelijk toch vertrekken! Iedereen opgelucht en blij. Maar tijdens onze reis, sloot de luchthaven opnieuw. Waardoor er even sprake was, van terugkeer naar Singapore. Onzekere uren, bij zowel crew en passagiers. Door mijn zoon verwoord als: 'Dit is de spannendste vakantie ooit!'

Maar de goden waren ons blijkbaar goed gezind, want de wind draaide weer en we konden landen. Terwijl vluchten vanuit Australië pech hadden en verstek moesten laten gaan.

 

Bali...een groter contrast met Singapore is niet denkbaar! Waar je in Singapore een forse boete wacht als je ook maar iets op straat gooit, struikel je hier bijna over de rotzooi op straat. Orde versus chaos, regels versus regelloosheid. 'Why do you keep coming back, why do you like Bali so much..?', vraagt iemand ons. Nadat we verteld hebben dat dit onze achtste keer op Bali is.

 

Liggend in de Bale Benong, met uitzicht op zee, denk ik hier over na. Zijn het de strelingen van  alle zintuigen, door de geuren, kleuren, geluiden en smaken...? Alle sensaties even intens.. Is het dit verrukkelijke klimaat..? Het charmante rommelige van Azië..? Het tempo doeloe en het 'zen' gevoel dat je hier krijgt..? De prachtige details..? De sfeer en mensen, gekleurd door het hindoeïsme..? Vriendelijk, behulpzaam en altijd even positief, aanvaardend wat de goden hen gezind zijn..?

 

Die avond eten we aan zee, met onze blote voeten in het zand. En terwijl de zon in zee zakt luisteren we naar een bandje, dat live de ene klassieker na de andere speelt. En terwijl de klanken van Eric Clapton's Wunderfull tonight de heldere sterrenhemel vullen, laat ik me opnieuw betoveren. Door dit eiland, haar goden en haar magie. Ik laat me wegvoeren door de klanken en de sensaties. En ik heb mijn antwoord, in de droom die Bali heet.