8. jul, 2015

De zevende van de zevende

Om 4.45 schrik ik wakker. Een mug zoemt irritant om mijn hoofd en ik ben acuut klaarwakker. Rotmuggen, waarom moeten ze mij altijd hebben..? Ik grijp naar de muggenstick op mijn nachtkastje en al liggend smeer ik de delen die blootliggen in. Zo'n beetje alles dus, gezien de temperaturen in huis. Het is de zevende van de zevende, mijn verjaardag... Begon ik net te wennen aan de gedachte 40 te zijn, komt er alweer een jaar bij;)

 

Iedereen slaapt nog, maar buiten begint het al licht te worden en beginnen de eerste vogels alweer te fluiten. En terwijl ik er naar lig te luisteren, dwalen mijn gedachten af naar het afgelopen jaar. Momenten als verjaardagen, doen dat nu eenmaal met me. Net als de jaarwisseling en Kerst. Ze zorgen voor beschouwing, reflectie en bezinning. En maken me altijd een beetje weemoedig over de tijd die door mijn vingers lijkt te glippen. Met het jaar wordt dat erger, ik lijk wel een oud besje;)

 

Het is net balansen. Wat heeft het me gekost en wat heeft het me opgeleverd...? Winst versus verlies. Debiteuren afgezet tegen crediteuren. Maar mijn conclusie is dat ik meer verrijkingen bij heb gekregen, dan dat ik kwijt geraakt ben! Een fijne gedachte, het is altijd fijn de balans in de plus af te kunnen sluiten.

 

40 is het nieuwe 30....? Yeah right! Ik denk aan mijn vel dat steeds meer gaat hangen, de beginnende rimpeltjes en mijn ouder wordende lijf. 'Mama wat heb je een dikke buik, zit er een baby in?' zei mijn jongste zoon dit weekend. Nadat we ons uitgebreid tegoed hadden gedaan aan een BBQ. Nee jongen, dat is de tand des tijds...En laten we ook die 2 zwangerschappen niet vergeten.

 

Maar in tegenstelling tot vorig jaar toen ik 40 werd, is de gedachte aan ouder worden deze verjaardag helemaal niet zo erg. Ik vind rimpeltjes eigenlijk best charmant! Zeker als ze van het lachen zijn. Ik zie liever een karakteristieke kop, dan een expressieloos gladgestreken exemplaar. En alhoewel ik heus wel probeer mijn lichaam fit en in vorm te houden, heb ik de eerste stap gezet in de aanvaarding van de onvermijdbaarheid van het lot. Wat gaat hangen hangt, wat gaat rimpelen, rimpelt...Take it or leave it. This is who I am. After all, gezondheid is wat telt, toch..? En met die gedachte ga ik mijn eerste dag als 41 jarige in. In de hoop dat ik die gedachte vast kan houden.