26. jun, 2015

Vamos a la playa

Ik ben onderweg naar een client en heb in de auto de radio op Q-music aanstaan. Ze draaien de allerfoutste platen aller tijden. Geweldig! Ik heb al een aantal platen uit de jaren '90 voorbij horen komen, als Vamos a la Playa uit de boxen knalt.

 

 

Vamos a la playa

A mi me gusta ballar

el ritmo de la noche,

sounds of fiesta!

 

It brings back memories... Een nummer uit de zomer van 1996. Ik was student, het was zomer en de wereld lag aan mijn voeten. Zorgen bestonden uit tentamens, een huisgenoot die afwas liet staan totdat er een subcultuur op begon te groeien, of uit een stuk maand wat over was nadat de stufi van die maand op was. Vakantie was simpel, je had er geld voor, of niet. Er zat niks in between. Eigenlijk was het hele leven niet al te gecompliceerd. Those were the days...

 

Inmiddels zijn we 19 jaar verder. Pfff ik word oud.. En staan we weer aan het begin van een zomer. Het leven inmiddels iets gecompliceerder, met een hypotheek, vaste lasten, werk, verplichtingen, kinderen en een huwelijk. Maar met dezelfde belofte van de zomer in het verschiet! Lange, lome zomeravonden. BBQ's, terrasjes en zomerjurkjes. En buiten, heeeel veel buiten.

 

De kinderen zijn de laatste schoolweken in gegaan en we kijken uit naar onze vakantie. Manlief is zich aan het inlezen. Niet in onze bestemming, maar in voedsel allergieën, anafylactische shocks en noodzakelijke medische zorg. Het hele incident met die scampi's heeft geloof ik veel indruk op hem gemaakt;)

 

'Ik moet even met je praten', zei hij deze ochtend. Ik stapte net van onze nieuwste aanwinst af, een weegschaal met lichaamsanalyse. Een vaderdag cadeautje. En nee, geen hint! Manlief is 30 kg afgevallen en volledig op de gezondheidstoer. Bewust met voeding bezig, aan het sporten en zijn lichaam nog aan het fine tunen totdat het de shape heeft die hij voor ogen heeft. Wat mij betreft niet nodig overigens, ik vond hem 30kg zwaarder even lief. Grappig ding wel, die weegschaal. Ik had net voorbij zien komen dat mijn lichaam bestaat uit 20% vet, 40% spieren, 2,8kg bot en de rest bestaat uit water. Good to know, al heb ik geen idee wat ik ermee moet;)

 

'Ik maak me zorgen over je', zegt mijn echtgenoot. Huh..? Wat krijgen we nu? 20% Vet is volgens de tabel toch echt niet zo heel veel voor een vrouw;) Maar mijn echtgenoot maakt zich zorgen over de vakantie. En met name de risico's door mijn voedselallergie. Inmiddels heb ik te horen gekregen dat ik niet alleen schaal- en schelpdieren voortaan moet mijden, maar ook weekdieren behoren tot het verleden. Dus geen calamari meer voor Maartje. En deze Zeeuwse mossel moet ook voortaan de allerlekkerste mosselen di Arno, laten staan. Snik!

 

En laten we nu net naar landen gaan, waar zo'n beetje alles 'vissig' is. En je er ook niet bepaald op kan vertrouwen dat als gezegd wordt dat het er niet in zit, het er dan ook echt niet in zit. Laat staan dat we de hele vakantie, in de buurt zitten van goede medische zorg. Hmm, Vamos a la playa, we gaan naar het strand. Dat wel. Maar lekker eten, zal met een hoop restricties en voorzichtigheid gepaard gaan. Zeker als het aan manlief ligt, gaat er niks riskants mijn mond in. Dus ik verwacht niet dat ik met meer lichaamsvet terug ga komen, dan dat ik ging. En dat vind ik in mijn geval, hoe gek het ook klinkt, oprecht heel erg jammer.