25. mei, 2015

Twee werelden, 1 moment

 

Ik ben in Amsterdam, voor een romantic getaway. Struinend door de stad geniet ik van de sfeer en het straatbeeld. Ik laat de stad over me heen komen en geef me er aan over. Observeer en beleef haar geluiden, geuren en beelden. De mix van nationaliteiten en de klanken van de talen die ermee samen hangen. Alhoewel zo Hollands als wat, geeft deze stad me altijd dezelfde feel als een internationale luchthaven. Het besef onderdeel te zijn van iets groters. Het wekt een nieuwsgierigheid op om buiten mijn eigen kaders te kijken.

 

We schampen the red light district. Herkenbaar aan vrouwen, die achter een raam zichzelf verkopen. Ze zitten op krukjes in een soort etalage, zichzelf te etaleren. Sommigen met hun gsm in de weer, anderen kijken verveeld naar de passanten. Veel zin lijken ze in ieder geval niet te hebben. Geïntrigeerd kijk ik naar hen. En verbaas ik me over hun jeugd en schoonheid. Ik vraag me niet af waarom deze vrouwen ervoor kiezen zichzelf te verkopen. Daar kan ik me van alles bij voorstellen. Maar ik vraag me wel af, hoe ze dat doen.

 

Hoe krijg je het voor elkaar om een wildvreemde in je persoonlijke ruimte te laten komen..? Je te laten betasten, op je te laten liggen, in je toe te laten..? Zonder dat je je aangetrokken voelt tot iemand, of er op een andere manier affiniteit mee hebt. Mannen toestaan je lichaam en integriteit te laten schenden. Ervoor te waken dat je geraakt wordt, gekwetst. Je persoonlijke voorkeuren los te moeten laten. Over dingen heen moet stappen, zoals een vieze geur of afkeer. In een ruimte zonder warmte, gezelligheid of comfort. Op een kale brits met een dun matje. Een situatie ontdaan van iedere hofmakerij, die het geheel nog iets zou kunnen verzachten. Gereduceerd tot daad, zonder enige affectie. Erop, eraf en klaar. De groeten!

 

Ik probeer me te verplaatsen in het perspectief van een klant. Vraag me af wat deze mannen zoeken en hopen te vinden? Spanning..? Buiten de eigen keuken kijken..? Te weinig of eentonig thuis..? Heeft het te maken met macht en regie..? Ontlading, vanuit gebrek aan anders...? Is het een poging een leegte op te vullen..? Hoeveel leger kan het zijn..?

 

Maar dat is uiteraard vanuit mijn referentiekader en perspectief. Geredeneerd vanuit mijn associatie van intimiteit met iemand lief, leuk en vooral aantrekkelijk vinden. Het samen connecten.

 

Terwijl ik langs de ramen loop, kruist mijn blik zich met 1 van de dames. En gedurende een paar seconden, kijken we elkaar aan. Twee werelden, 1 moment. Haar blik spreekt boekdelen: 'Jij provinciale, moralistische trut. Wie ben jij om over mij te oordelen!?' Ze heeft gelijk. En ik loop verder, haar wereld uit.